กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 220 ไม่ด่าพวกเขาไฉนยังไม่คุ้นชิน
กุนซือเห็นอ๋องติ้งหนานกุมหน้าอก ย่อมไม่อยากปลอบประโลมอ๋อง ปล่อยให้อ๋องเศร้าใจไร้เรี่ยวแรงไปตามเรื่อง
ใครใช้ให้อ๋องส่งองค์หญิงไปยังเมืองราชากัน ทำให้จวนอ๋องขาดความสนุกสนานไปตั้งเท่าใด
ยามนี้อ๋องรู้ซึ้งถึงความปวดใจแล้ว
ทว่าอ๋องที่ไม่เกรี้ยวกราด เขากลับยังไม่ค่อยคุ้นชินอยู่บ้าง
“หากองค์หญิงล่อลวงองค์พระราชนัดดาไปได้จริง ในเมืองราชาย่อมมีคนกลุ่มใหญ่ที่ปวดใจยิ่งกว่าอ๋องเป็นแน่”
“คนอื่นยังไม่พักพูดถึง แม่ทัพพิทักษ์อุดรย่อมต้องโศกเศร้าจนตาดำมืดเป็นแน่”
“อ้อ?”
อ๋องติ้งหนานนึกถึงแม่ทัพพิทักษ์อุดรที่คอยชิงดีชิงเด่นกับตนทั้งวันพลันยกมุมปากขึ้น