กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 198 การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์นี้จำต้องช่วยส่งเสริมเสียแล้ว
ดูเหมือนเขาจะรู้เข้าแล้ว!
ท่านผู้เฒ่าตระกูลหลิ่นมองไปยังฮ่องเต้ด้วยความตกตะลึง ทว่ากลับเห็นฮ่องเต้มัวแต่หึงหวง จึงจำต้องมองไปยังฮองเฮาที่อยู่ด้านข้างแทน
เมื่อมองสายตาอันเปี่ยมด้วยความเมตตาของฮองเฮา ก็พลันรู้สึกประหนึ่งมีน้ำอุ่นรสเปรี้ยวฝาดขันหนึ่งสาดซัดเข้ามา
ทว่ากลับยังไม่อยากเชื่อสายตา
แต่พอมองท่าทางยิ้มตาหยีของยัยเด็กตัวเหม็นคนนี้ ทั้งยังใจกว้างยอมอ่อนข้อหมากให้อย่างน่าประหลาด นางเคยชอบปล่อยให้คนนอกชนะนางเสียที่ไหนกัน?
แล้วพอมององค์พระราชนัดดาอีกครั้ง สายตาอันอ่อนโยนนี้ ยังจะเหลือที่ว่างให้คนนอกมีตัวตนอยู่อีกหรือ?
เขาถึงกับรู้สึกว่าในสายตาของฝ่าพระบาท คงมองไม่เห็นไปนานแล้วว่าเขายังคงอยู่ที่นี่!
แต่ นี่ นี่ นี่ นี่มันเรื่องอันใดกัน?
เหตุใดเขาถึงไม่เคยคิดไปในแง่นี้มาก่อนเลยเล่า?