ตอนที่ 186 เจ้าคนขี้โรคน้อยช่างเอาใจคนนัก

ตอนที่ 186 เจ้าคนขี้โรคน้อยช่างเอาใจคนนัก

มงคลอันใดกัน

ฮ่องเต้ปรายพระเนตรมองเหล่าข้าราชการพลเรือนสามัญที่นั่งไม่ติดที่ เมื่อเห็นพวกเขาล้วนร้อนใจจนอยากจะออกไปตามหาพยัคฆ์ขาวด้วยตนเอง จึงส่งเสียงฮึดฮัดคำหนึ่ง

คิดว่าเราไม่รู้หรืออย่างไรว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น

เจ้าคนขี้โรคน้อย ช่างเอาใจเรานัก

หาพยัคฆ์ขาวมาได้ตัวหนึ่งก็นับว่าดียิ่งแล้ว ยังคิดจะหาพยัคฆ์ขาวคู่มาอีก คอยดูเถิดว่าค่ำคืนนี้เราจะไม่กริ้วด่าพวกเขาให้ตายได้อย่างไร

ฮ่องเต้ถึงกับเลิกพระขนงขึ้นอย่างกระหยิ่มใจ ครั้นทอดพระเนตรเห็นพวกเขายิ่งดูกลัดกลุ้ม ก็ทรงอยากจะหัวเราะออกมาสักหลายคำ ทว่ายังคงสะกดกลั้นเอาไว้

ทรงโบกพระหัตถ์ เป็นสัญญาณว่าล่าถอยออกไปได้แล้ว

เมื่อคืนนอนไม่หลับทั้งคืน เราต้องกลับไปนอนพักผ่อนแล้ว

“เหล่าอ้ายชิง ตามสบายเถิด อย่ามายืนเกะกะอยู่เบื้องหน้าเราเลย”