กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 172 จะทำอย่างไรได้เล่า ก็คนมันร้อนตัวนี่นา
ช่างน่าสนุกจริง ๆ นัก!
อ๋องหยงมองดูอ๋องฉีที่เริ่มร่ำไห้สะอึกสะอื้น ส่วนอ๋องผิงที่อยู่อีกฝั่งก็ยังตกใจจนโง่งม ชี้หน้าด่าเขาไปจนสติยังไม่กลับคืนมา
หากเป็นยามปกติ มีหรือที่พวกเขาสองคนจะยอมให้เขาชี้หน้าด่าอย่างว่าง่าย มิแคล้วคงต้องเย้ยหยันว่าเขาที่เป็นท่านพ่อนั้นสู้บุตรชายไม่ได้
นี่หรือคือคำเย้ยหยัน?
พวกมันกำลังเอ่ยคำสรรเสริญด้วยความริษยาต่างหาก!
อ๋องหยงมองดูบุตรชายที่พิงเก้าอี้พลางจิบชาอย่างเชื่องช้า พลันเลิกคิ้วขึ้นด้วยความภาคภูมิใจยิ่งนัก
คนเป็นท่านพ่อ มิใช่ก็เฝ้าหวังให้บุตรชายโดดเด่นกว่าตนเองหรอกหรือ
มีท่านพ่อที่แสนธรรมดาเช่นเขาคอยขับเน้นอยู่ข้างกาย บุตรชายช่างโดดเด่นเหนือโลกีย์จนมิอาจหาใดเปรียบจริง ๆ!
ยิ่งมองดูบุตรชาย ก็ยิ่งเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขเหลือเกิน