กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 162 วิชายิงธนูของท่านหญิงผู้นี้เลิศล้ำเหนือใต้หล้า
อวี๋ไต้ยิ่งรับรู้ถึงสายตาเป็นปรปักษ์ที่ทอดมองมาจากรอบทิศ เอนกายพิงเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย อดมิได้ที่จะทอดสายตาไปยังที่ประทับของฝ่ายราชวงศ์ พอเหมาะพอเจาะกับที่สายตาประสานหลอมรวมเข้ากับสายพระเนตรขององค์พระราชนัดดา
เมื่อเห็นองค์พระราชนัดดากุมพระอุระพลางไอเบาๆ อย่างอ่อนแรงกะทันหัน จนผู้คนรอบข้างมากมายต่างตื่นตระหนกดั่งวิหคตระหนกเกาทัณฑ์ คิ้วตาของนางก็โค้งลงเป็นรอยยิ้มอย่างห้ามมิได้
พวกเขายังมิทันลงสู่ลานเพื่อการล่าสัตว์ ก็อกสั่นขวัญแขวนถึงเพียงนี้เสียแล้ว
ไอหยา นี่ช่างน่าสนุกจริงเชียว
“องค์หญิง การล่าสัตว์ของราชวงศ์ช่างยิ่งใหญ่อลังการสมคำร่ำลือเพคะ!”
ลั่วจือระงับความตื่นเต้นไม่อยู่ พลางเอ่ยรำพันเสียงเบา “ขุนนางทั่วทั้งท้องพระโรง และเหล่าสตรีในครอบครัวขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์นั่งกันแน่นขนัด พวกเราอยู่ตรงนี้แลดูสุดสายตาก็ยังมิเห็นปลายแถวเลยเพคะ”