เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 159 ท่านหญิงต้องการอยู่ร่วมกับฝ่าพระบาท
อวี๋ไต้ยิ่งมองดูจดหมายลับขององค์พระราชนัดดา มุมปากที่โค้งขึ้นนั้น อดมิได้ที่จะยกยิ้มกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
ไอ๊หยา
ต้องเป็นลายมือของพระราชนัดดาองค์โตจริง ๆ มองดูแล้วช่างเบิกบานสำราญใจยิ่งนัก
ดูคำว่าท่านหญิงและการปกป้องสี่คำใต้ปลายพู่กันของพระราชนัดดาองค์โต ช่างเจริญตาจับใจเสียจริง
และก็ต้องเป็นนางจริง ๆ คุณหนูน้อยที่งามล้ำจนจันทร์ยังหลบโฉมไม้งามยังเอียงอายเช่นนาง คำใดนำมาใช้กับร่างนาง จะไม่เปี่ยมด้วยความหมายอันงดงามได้รึ
“เช่นนั้น ท่านหญิง”
ลั่วจือยังคงไม่เข้าใจว่าเหตุใดท่านหญิงจึงเบิกบานใจปานนี้ จึงตัดใจไม่ขบคิดเสียเลย เพียงกังวลถึงการล่าสัตว์หลวงในวันพรุ่งนี้
“งานเลี้ยงวางเดิมพันรอบสุดท้าย ยามไก่ขันครั้งแรกในเช้าวันพรุ่งนี้ ก็สมควรจะสิ้นสุดลงแล้วเจ้าค่ะ”