เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 153 ไม่แน่ว่าองค์หญิงอาจกำลังแอบขำอยู่ก็ได้
การล่าสัตว์หลวงนับว่าไม่เลวจริง ๆ
ทั้งครึกครื้น ทั้งยังทำเงินให้อีกด้วย
อวี๋ไต้ยิ่งพลันนึกขึ้นมาได้ว่ายามที่เสด็จพ่อมายังเมืองราชา ก็เคยเข้าร่วมการล่าสัตว์หลวงเช่นกัน
ทั้งยังคว้าอันดับหนึ่งมาครองได้ ท่านปู่เองก็เช่นกัน
“องค์หญิง อ๋องติ้งหนานของพวกเรานั้นเลื่องชื่อด้วยวิชายิงธนู นี่คือเคล็ดวิชาประจำตระกูลของพวกเราเพคะ”
ลั่วจือภาคภูมิใจยิ่งนัก ทว่ากลับไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง “คนในเมืองราชานี่ช่างไร้สายตายิ่งนัก ถึงกับมีคนวางเดิมพันให้องค์หญิงเพียงคนเดียว”
ขณะเอ่ย ยังคงอยากรู้อยากเห็นยิ่ง “คนที่วางเดิมพันให้องค์หญิง คือองค์พระราชนัดดาหรือไม่เพคะ”
“คงมิใช่ตระกูลหลิ่นเป็นแน่ ท่านผู้เฒ่าตระกูลหลิ่นไม่มีเงินมาวางเดิมพันหรอก นำไปใช้หนี้หมดแล้ว”
“เช่นนั้นคนที่ยังเข้าข้างองค์หญิง ย่อมต้องเป็นองค์พระราชนัดดาอย่างแน่นอน”