ตอนที่ 151 ข้าเป็นผู้อาวุโสผู้เปี่ยมด้วยเมตตาธรรม

ตอนที่ 151 ข้าเป็นผู้อาวุโสผู้เปี่ยมด้วยเมตตาธรรม

แม้แต่ฮ่องเต้ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชมอวี๋ไต้ยิ่ง ทอดพระเนตรมองโคมลอยน้ำขอพรในมือ พลางชำเลืองดูกล่องใหญ่ที่บรรจุไว้จนเต็มเปี่ยม มีหรือจะไม่รู้ว่านางตั้งใจตระเตรียมมาเพียงใด

นังหนูผู้นี้ ให้ไปขอพรที่วัดฝูกวง นางก็ตั้งอกตั้งใจขอพรจริง ๆ เสียด้วย

“เสด็จปู่ บนโคมลอยน้ำขอพรเหล่านี้ยังมีชื่อลงท้ายอยู่ด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

ซู่จิ่นชีได้ยินเสด็จปู่เอ่ยชมองค์หญิง ก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงรอยยิ้มพึงพอใจขององค์หญิงยามมอบของขวัญวันเกิดอวยพรให้แก่เขา

นางน่ะหรือ หากมอบของขวัญ ย่อมต้องปรารถนาความเบิกบานใจเป็นสองเท่าอย่างแน่นอน

เช่นนั้นเหล่าทหารหาญที่ขอพรให้เสด็จปู่เหล่านี้ คิดดูแล้วก็คงเป็นตระกูลแม่ทัพสักแห่งที่องค์หญิงทรงเจาะจงเสาะหามาเป็นแน่

เป็นเช่นนั้นจริงแท้