ตอนที่ 143 เจ้าคุกเข่า ข้าก็รับไหว

ตอนที่ 143 เจ้าคุกเข่า ข้าก็รับไหว

นางถึงกับไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อยเลยหรือ

สีหน้าของฮูหยินผู้เฒ่าจวนหรู่กั๋วกงพลันย่ำแย่ลง สายตามองไปยังอวี๋ไต้ยิ่งที่ยังคงแย้มยิ้มบางเบา ถ้อยคำดีงามที่เตรียมไว้เมื่อครู่ ไหนเลยจะยังเอ่ยออกมาได้

นางแสดงออกชัดเจนว่าอยากดูงิ้วโรงใหญ่ของจวนกั๋วกงหรู

ล้วนเป็นเพราะนังตัวโง่งมผู้นี้ หากรู้แต่แรกว่าจะก่อเรื่องวุ่นวาย ทำให้องค์หญิงจับจุดอ่อนได้ วันนี้ก็ไม่ควรมาเยือนงานเลี้ยงเลย

ในใจจะเจ็บแค้นเพียงใด ยามนี้ก็ไร้ประโยชน์ ไม่อาจปล่อยให้องค์หญิงกระชากผ้าปิดความอับอายของจวนกั๋วกงหรูออกจริง ๆ

ฮูหยินผู้เฒ่าหยางแห่งจวนกั๋วกงหรูจึงทำได้เพียงสะกดกลั้นอีกครา ลดท่าทีให้อ่อนลง ถ้อยวาจาล้วนแฝงไปด้วยความอ้อนวอนร้องขอ

“องค์หญิง หญิงชราผู้นี้มีลูกสะใภ้ที่วาจาสามหาว องค์หญิงก็ทรงลงมือสั่งสอนไปแล้วเมื่อครู่

หวังเพียงองค์หญิงจะทรงเมตตาผ่อนปรน ประสงค์จะให้ขอขมาอย่างไร หญิงชราผู้นี้ล้วนยอมตามทั้งสิ้น”