กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 297 โทสะเดือดดาล สร้างความน่าเกรงขามต่อหน้าสาธารณชน
ควันปืนในย่านการค้าค่อย ๆ จางลง บนพื้นเต็มไปด้วยซากศพและเศษซากปรักหักพัง ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและควันดินปืนจนแทบหายใจไม่ออก
หวงอี้หมิงสังหารศิษย์สำนักเทียนเหยี่ยนที่เหลือรอดคนสุดท้าย หันกลับมามองสภาพน่าเวทนาตรงหน้า นัยน์ตาเต็มไปด้วยไฟแค้นและความรู้สึกผิด
สองมือกำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เลือดค่อย ๆ ซึมออกมา
"ขอโทษด้วย ฉันมาสาย ปล่อยให้พวกคุณต้องทนทุกข์" หวงอี้หมิงกล่าวกับประชาชนที่รอดชีวิต น้ำเสียงทุ้มต่ำและเต็มไปด้วยความละอายใจ
ประชาชนผู้รอดชีวิตมองเขาด้วยสายตาที่ไร้ความโกรธแค้น มีเพียงความซาบซึ้งใจ "คุณหวง ขอบคุณมากครับ ถ้าไม่ได้คุณมาช่วยทัน พวกเราคงตายกันหมดแล้ว
คุณต้องปกป้องเมืองนี้ไว้นะครับ สกัดพวกสัตว์ประหลาดนั่นให้ได้!"