ตอนที่ 152 แสร้งสวามิภักดิ์ ลอบวางค่ายกลสังหาร

ตอนที่ 152 แสร้งสวามิภักดิ์ ลอบวางค่ายกลสังหาร

เมื่อราตรีมาเยือน เทือกเขาวายุทมิฬถูกปกคลุมด้วยความมืดมิด ลมหนาวพัดกรรโชก ภายในค่ายอี้หมิงสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ

เสียงผู้คนเซ็งแซ่แต่กลับไม่วุ่นวาย ทุกคนกำลังทำงานอย่างเป็นระเบียบ บรรยากาศการเตรียมพร้อมรบยิ่งเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

เหนือประตูค่าย หวงอี้หมิงยืนอยู่เพียงลำพัง มองดูค่ายของผู้บำเพ็ญสำนักเมฆาครามที่เชิงเขา สีหน้าเรียบเฉย ปราณวิญญาณรอบกายหมุนเวียนช้าๆ

กลิ่นอายหลอมปราณขั้นหกปรากฏขึ้นเลือนรางในยามค่ำคืน ฉินอวี้หลิงเดินเข้ามา ยืนอยู่ข้างเขาเงียบๆ ยื่นถ้วยชาวิญญาณให้ น้ำเสียงอ่อนโยน

“อี้หมิง อย่าเหนื่อยเกินไปนักเลย จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หน่วยคุ้มกันกำลังผลัดเปลี่ยนเวรยาม เสบียงก็กำลังถูกส่งมาอย่างต่อเนื่อง ไม่มีปัญหาแน่นอน”

หวงอี้หมิงรับชาวิญญาณมาดื่มอึกหนึ่ง หันไปมองฉินอวี้หลิง เห็นความเหนื่อยล้าซ่อนอยู่ในแววตาของเธอ ในใจก็รู้สึกสงสารยิ่งนัก เอื้อมมือไปลูบแก้มเธอเบาๆ

“ลำบากเจ้าแล้ว อวี้หลิง ช่วงที่ผ่านมานี้โชคดีที่มีเจ้า ถึงสามารถจัดการค่ายอี้หมิงได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย”