ตอนที่ 124 มุ่งสู่เทือกเขาวายุทมิฬ ผู้อพยพมอบใจ

ตอนที่ 124 มุ่งสู่เทือกเขาวายุทมิฬ ผู้อพยพมอบใจ

ภูมิประเทศของเทือกเขาวายุทมิฬนั้นสูงชัน ลมหนาวพัดกรรโชก บรรยากาศภายในป่าเขาแผ่ซ่านความกดดันอึดอัด

ที่นี่ห่างไกลจากตัวเมืองและไร้ผู้คนอาศัย เป็นทั้งแหล่งกบดานของโจรภูเขา และสถานที่หลบภัยจากสงครามของผู้อพยพ

ทว่าบัดนี้ ผู้อพยพกลับถูกโจรภูเขากดขี่ข่มเหง ต้องใช้ชีวิตอย่างทุกข์ยากลำบากแสนสาหัส

หวงอี้หมิงพาฉินอวี้หลิง ซูชิงเยว่ หยางซิ่ว และฉินหู่ลัดเลาะเข้าไปในป่าเขาของเทือกเขาวายุทมิฬ

ปราณวิญญาณรอบกายควบแน่นไม่แผ่ซ่าน พวกเขาก้าวเดินอย่างระมัดระวัง เกรงว่าจะทำให้โจรภูเขาตื่นตัว

หยางซิ่วโคจรรากวิญญาณซ่อนเร้น ปลดปล่อยปราณวิญญาณอ่อนจางเพื่อสัมผัสความเคลื่อนไหวรอบข้าง และเป็นคนนำทางให้ทุกคน

“พี่หยิ่ง ข้างหน้ามีความเคลื่อนไหว เหมือนจะเป็นเสียงร้องไห้ของผู้อพยพกับเสียงตวาดของโจรภูเขา”

หยางซิ่วหยุดฝีเท้า หลับตาตั้งสมาธิรับรู้ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมาบอกหวงอี้หมิง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความปวดใจ

หวงอี้หมิงพยักหน้า แววตาเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบในพริบตา “ไป พวกเราเข้าไปดูกัน”