ตอนที่ 96 ข้ามภพสะท้านขวัญ สัตว์อสูรซ่อนร่องรอยมาร

ตอนที่ 96 ข้ามภพสะท้านขวัญ สัตว์อสูรซ่อนร่องรอยมาร

แสงสลัวของช่องทางเชื่อมสองโลกค่อยๆ จางหายไปในอากาศกะทันหัน หวงอี้หมิงใช้แขนข้างหนึ่งโอบกอดฉินอวี้หลิงที่ลมหายใจรวยรินไว้แน่น

ส่วนแขนอีกข้างปกป้องพ่อแม่ที่ใบหน้าซีดเผือดอย่างสุดชีวิต พื้นรองเท้าของเขายังคงเปื้อนดินจากภูวายุทมิฬแห่งโลกมหัศจรรย์

ปราณวิญญาณแห่งการเดินทางที่หลงเหลืออยู่ที่ปลายนิ้วกำลังค่อยๆ สลายไป ฉินอวี้หลิงมีผ้าพันแผลเปื้อนเลือดพันอยู่ที่ขมับ

คราบเลือดหยดลงตามปลายคางเปื้อนเสื้อของหวงอี้หมิงจนกลายเป็นสีแดงคล้ำ ดวงตาที่เคยสดใสราวกับน้ำร่วงหล่นในฤดูใบไม้ร่วง

บัดนี้เหลือเพียงเสียงพึมพำอันแผ่วเบา “อี้หมิง ไม่ต้องสนใจฉัน ปกป้องคุณลุงคุณป้าให้ดี...”

“หุบปาก มีผมอยู่ จะไม่มีใครทำร้ายคุณได้” เสียงของหวงอี้หมิงทุ้มต่ำและหนักแน่น ปลายนิ้วรวบรวมปราณวิญญาณสายหนึ่ง