ตอนที่ 46 ความลับห้วงมิติเก็บของแตก นายน้อยฉินหู่กราบกราน และข้อตกลงปิดปาก

ตอนที่ 46 ความลับห้วงมิติเก็บของแตก นายน้อยฉินหู่กราบกราน และข้อตกลงปิดปาก

แสงอาทิตย์อัสดงสาดส่องถนนแผ่นหินสีเขียวของป้อมตระกูลฉินจนกลายเป็นสีทองอบอุ่น

หวงอี้หมิงจูงมือหยางซิ่วเดินอย่างเชื่องช้าไปยังเรือนฝั่งตะวันตกที่ฉินชางจัดเตรียมไว้ให้เป็นพิเศษ

เรือนแห่งนี้เงียบสงบและงดงาม เมื่อเทียบกับความทรุดโทรมของเขตกระท่อมผู้อพยพหรือความรกร้างของเทือกเขาวายุทมิฬแล้วช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

ภายในเรือนปลูกต้นไม้ดอกไม้ที่ไม่อาจเอ่ยนาม สายลมแผ่วเบาพัดผ่านนำพาความหอมจางๆ มาให้

หยางซิ่วเดินตามอยู่ข้างกายหวงอี้หมิง มือน้อยๆ ยังคงกำแขนเสื้อของเขาไว้แน่น แววตาซ่อนความปีติและความกังวลไว้ไม่มิด

นางโตมาจนป่านนี้ ไม่เคยได้พักอาศัยในห้องหับที่สะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบเช่นนี้มาก่อน