0310

⬢⬢⬢

ตอนที่ 309 ข้าควรเรียกเจ้าว่าท่าน หรือเรียกเจ้าว่าเจตจำนงสวรรค์กันแน่?

ยังไม่ทันที่เขาจะได้กล่าวสิ่งใดต่อ พลังแห่งวิถีสวรรค์บนร่างของเขาก็พลันสลายตัวไป

เบื้องหน้าของเขามันได้ควบแน่นกลายเป็นบุรุษหนุ่มชุดขาวผู้หนึ่ง

หากมีผู้ที่เกี่ยวข้องอยู่ที่นี่ ย่อมต้องพบว่าบุรุษตรงหน้านี้ คือผู้ที่ตื่นขึ้นมาจากสถานที่มิติแห่งหนึ่งนั่นเอง

“สวรรค์...”

บรรพชนหอเทียนจีเห็นดังนั้น คิดจะกล่าวสิ่งใดบางอย่าง ทว่ากลับถูกสายตาของบุรุษหนุ่มผู้นั้นห้ามเอาไว้

“ไม่คิดจะเชิญข้านั่งหน่อยหรือ?”

บุรุษหนุ่มเอ่ยปาก พลางมองไปที่ซูเหิงแล้วยิ้มบาง ราวกับเป็นสหายเก่าแก่ที่รู้จักกันมานานหลายปี

ซูเหิงคาดเดาตัวตนของอีกฝ่ายได้ตั้งนานแล้ว เมื่อได้ยินเขากล่าวเช่นนั้น ก็รับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายมีธุระมาหา