เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 305 พุทธะมิใช่ว่ามุ่งเน้นความเมตตาหรอกหรือ เหตุใดต้องบีบคั้นเทพผู้นี้ให้ถึงทางตันด้วย?
พลังโจมตีสายหนึ่งร่วงหล่นลงมา บีบบังคับให้เทพสมุทรต้องเผยตัวออกจากเขตทะเลโดยตรง
เทพสมุทรถูกบีบให้ปรากฏกายขึ้น กลิ่นอายอดไม่ได้ที่จะอ่อนแรงลงไปบ้างเล็กน้อย
“ไอ้ลาโล้น เจ้าอย่าได้รังแกกันเกินไปนัก”
เทพสมุทรขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเอ่ยปาก อย่างไรเสียเขาก็เป็นถึงผู้แข็งแกร่งระดับเทพยุทธ์
ต่อให้กายเนื้อถูกทำลายไป แต่เขาก็ยังเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพยุทธ์ หากบีบคั้นเขาจนรีบร้อนจนเกินไป ก็แค่พินาศไปด้วยกันเสียก็สิ้นเรื่อง
เขาไม่สุขสบาย คนอื่นก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างเป็นสุข
ฝ่าห่ายไม่ได้ตอบโต้ฝ่ายตรงข้าม เพียงแค่ตบฝ่ามือลงไปกระแทกเข้าใส่เทพสมุทร
เทพสมุทรเห็นดังนั้นจึงสบถด่าทอออกมาเบา ๆ ด้วยความโกรธแค้น