กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122
เมื่อกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว พระจันทร์ครึ่งดวงลอยอยู่สูงบนท้องฟ้า แสงจันทร์เย็นเยียบช่วยให้จิตใจที่ว้าวุ่นสงบลงได้บ้าง
กู้อู๋จิ่นเห็นจี้หวยเซียงหาวอีกครั้ง จึงถามว่า
“ง่วงมากแล้วหรือ?”
จี้หวยเซียงพยักหน้า ความง่วงทำให้มีน้ำตาเอ่อคลอหางตา เธอเอนตัวพิงโซฟา เหลือบมองเขาครั้งหนึ่ง
“ง่วงค่ะ”
หลังตั้งครรภ์ เธอก็ชอบนอนมากขึ้น ปกติเวลานี้เธอคงนอนอยู่บนเตียงแล้ว
เมื่อเห็นสายตาชุ่มน้ำแสนน่ารักของเด็กสาว หัวใจของกู้อู๋จิ่นก็สั่นไหวอย่างอดไม่ได้ เขาโน้มตัวเข้าไปจูบแก้มเธอ
“อาบน้ำก่อน”
พูดจบเขาก็อุ้มเธอขึ้นมาอีกครั้ง