เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 104
แรงบีบของกู้ลวี่ที่จับแก้มเจี่ยงเมิ่งหว่านผ่อนลงเล็กน้อย เขายิ้มแล้วพูดว่า “เธออยากเป็นนายหญิงตระกูลกู้ไม่ใช่หรือ? ฉันจะให้เธอเป็น ดีไหม?”
เจี่ยงเมิ่งหว่านไม่ส่งเสียง แต่ในดวงตากลับมีความไม่เชื่อถือปรากฏขึ้น
“เธอไม่เชื่อฉันหรือ?”
กู้ลวี่หัวเราะ เขาปล่อยมือจากแก้มของเจี่ยงเมิ่งหว่าน เปลี่ยนเป็นจับคางเธอแทน เมื่อเห็นรอยนิ้วมือสีแดงหลายรอยบนแก้มขาวเนียนของเธอ ดวงตาเรียวยาวของเขาก็ฉายแววสะใจที่ได้แก้แค้น
“ฉันไม่โกหกเธอหรอก”
มุมปากของกู้ลวี่ยกขึ้น น้ำเสียงทั้งเหี้ยมโหดและมั่นใจ
“เธอคิดว่าถ้ากู้อู๋จิ่นเกิดเรื่องขึ้น ทรัพย์สินของตระกูลกู้จะตกเป็นของฉัน ซึ่งเป็นหลานชายคนโตที่คุณปู่ทุ่มเทอบรมเลี้ยงดูและรักใคร่มากว่ายี่สิบปีหรือเปล่า?”
ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเจี่ยงเมิ่งหว่าน เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า
“ถ้ากู้อู๋จิ่นไม่อยู่แล้ว หุ้นทั้งหมดของกลุ่มบริษัทติ่งเซิ่งก็จะตกเป็นของคุณปู่กู้ ฉันเป็นหลานชายคนโตของเขา เธอคิดว่าถึงตอนนั้นเขาจะโอนหุ้นทั้งหมดให้ฉันหรือเปล่า? ใคร ๆ ก็รู้ว่ามีเพียงฉันเท่านั้นที่สามารถสืบทอดกลุ่มบริษัทติ่งเซิ่งแทนเขา และดูแลเขาจนถึงวาระสุดท้ายได้”