กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82
ปลายลิ้นยังมีรสเค็มจาง ๆ หลงเหลืออยู่ เมื่อได้ยินชายหนุ่มพูดเช่นนั้น จี้หวยเซียงก็ถลึงตามองเขาทั้งใบหน้าแดงก่ำ
“คุณจงใจนี่คะ”
มือใหญ่ของกู้อู๋จิ่นยังคงประคองท้ายทอยเด็กสาวเอาไว้
เมื่อได้ยินเธอต่อว่า เขาก็ใช้จมูกถูปลายจมูกเล็ก ๆ ของเธอ ทำให้เม็ดเหงื่อบนจมูกของเขาเปื้อนเธอไปด้วย ทั้งเปียกทั้งเหนียว
“อื้อ... คนบ้า สกปรก”
จี้หวยเซียงพูดอย่างรังเกียจ
รอยยิ้มตรงมุมปากบางของกู้อู๋จิ่นยิ่งกว้างขึ้น เขางับริมฝีปากบนของเด็กสาวเบา ๆ
“ห้ามรังเกียจ”
เมื่อสบดวงตาชุ่มชื้นคู่นั้น สีหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความสุข