กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77
รถแล่นตรงไปยังคฤหาสน์ตระกูลกู้ตลอดทาง
เมื่อรถเลี้ยวเข้าสู่บริเวณบ้านตระกูลกู้ ราวกับเหินไป๋รู้ตัวว่ากลับมายังสถานที่คุ้นเคย ร่างอ้วนกลมของมันขยับเล็กน้อย ก่อนร้อง “เหมียว เหมียว เหมียว...” ขึ้นมา
“เหินไป๋ พวกเราลงรถกันเถอะ”
จี้หวยเซียงอุ้มเหินไป๋ไว้ในอ้อมแขน เปิดประตูรถแล้วก้าวลงไป
“ไปกันเถอะ”
กู้อู๋จิ่นจอดรถเรียบร้อยแล้วเดินเข้ามา เมื่อเห็นเด็กสาวสวมเสื้อสีเหลืองอ่อน ผิวขาวเนียนนุ่ม อุ้มแมวสีขาวไว้ในอ้อมแขน ทั้งคนทั้งแมวยืนอยู่ตรงนั้นอย่างน่ารักน่าเอ็นดู งดงามจนไม่อาจละสายตา
เขาเดินเข้าไป ใช้แขนข้างหนึ่งโอบคนที่อยู่กลางใจเข้ามาในอ้อมแขน
“มาเถอะ เข้าไปข้างในกัน”
“ค่ะ”