เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74
“เรื่องมันผ่านมานานแล้ว” หานหมิงพูดต่อ “ช่วงนี้จู่ ๆ ผมก็นึกหน้าตาของเด็กผู้หญิงคนนั้นขึ้นมาได้ ดวงตาของเธอสวยมาก ราวกับมีแสงดาวประดับอยู่เต็มไปหมด แต่ในดวงตาคู่นั้นกลับมีทั้งความตื่นตระหนกและความสิ้นหวัง”
ตอนนั้นเขาเพียงมองแวบเดียวก็ถูกดึงดูดเสียแล้ว ยังไม่ทันได้มองให้ชัดเจน กู้อู๋จิ่นก็ประสบอุบัติเหตุเสียก่อน
จี้หวยเซียงเม้มริมฝีปากแน่นจนแทบไม่มีสีเลือด
วินาทีต่อมา เธอก็ได้ยินหานหมิงถามด้วยน้ำเสียงคาดคั้น
“จี้หวยเซียง จุดประสงค์ที่เธอเข้าหากู้อู๋จิ่นคืออะไรกันแน่?”
“ความรู้สึกผิดหรือ?”
“ความไม่สบายใจ?”
“ความสงสาร? หรือว่าอยากชดเชยให้เขา?”
ขนตาดำหนางอนยาวของจี้หวยเซียงไหวเล็กน้อย เมื่อสบกับสายตาพินิจพิจารณาของหานหมิง เป็นครั้งแรกที่ดวงตาดำของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและตกใจจนทำอะไรไม่ถูก