เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 69
“ใช่ค่ะ... บังเอิญจริง ๆ”
หลังเจี่ยงเมิ่งหว่านตั้งสติได้ เธอก็ฝืนยิ้มให้จี้หวยเซียง
“หวังว่าฉันคงไม่ได้รบกวนเวลารับประทานอาหารของคุณนะคะ แต่ช่วงนี้ที่มหาวิทยาลัยมีการสอบ พวกเราเลยไม่มีโอกาสพูดคุยกันเลย แม้จะเจอหน้ากันก็ตาม”
จี้หวยเซียงพูดอย่างสุภาพมาก
“ฉันแค่อยากมาเตือนเพื่อนเจี่ยงเรื่องข้อตกลงการเดิมพันของพวกเราค่ะ”
ไม่รู้ว่าเจี่ยงเมิ่งหว่านจงใจหลบหน้าเธอหรือเปล่า เพราะที่มหาวิทยาลัยเธอหาโอกาสพูดเรื่องนี้กับอีกฝ่ายไม่ได้เลย
ไม่คิดว่าวันนี้จะบังเอิญเจอกัน เธอย่อมต้องคว้าโอกาสนี้เอาไว้
เจี่ยงเมิ่งหว่านยกแก้วใสขึ้นจิบน้ำมะนาวเล็กน้อย รสเปรี้ยวจาง ๆ แผ่ซ่านไปทั่วปากอย่างรวดเร็ว เจือความขมฝาดเล็กน้อย
ภายใต้แสงไฟสีเหลืองนวล ใบหน้างดงามของเธอดูเลือนรางและแข็งกระด้างอยู่บ้าง แต่น้ำเสียงยังคงอ่อนโยนใสไพเราะ