กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 66
หลังประตูปิดลง ภายในห้องทำงานก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
กู้อู๋จิ่นใช้แขนข้างหนึ่งดึงจี้หวยเซียงที่ยืนอยู่ข้างกายเข้ามาในอ้อมกอด ให้เธอซบอยู่กับตัวเอง
เขาชอบท่าทางเอาแต่ใจเพราะรู้ว่าตัวเองได้รับความรักและตามใจของเด็กสาวแบบนี้มากเหลือเกิน
เธออาศัยอำนาจของเขาไปรังแกคนอื่น ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็น่ารักไปหมด จนเขาอดก้มลงขบริมฝีปากเล็กแดงระเรื่อของเธอเบา ๆ ไม่ได้
“อ๊ะ... คนบ้า!”
จี้หวยเซียงถลึงตาใส่เขา
ผู้ชายคนนี้กัดเธออีกแล้ว เขาเป็นหมาหรืออย่างไร?
ทุกครั้งถ้าไม่จับริมฝีปากเธอมากัด ก็ประคองใบหน้าแล้วขบแก้มเบา ๆ แม้แต่นิ้วมือ ใบหู และกระดูกไหปลาร้าก็เคยถูกเขากัดมาแล้วทั้งนั้น
กู้อู๋จิ่นลูบเส้นผมยาวตรงสีดำเป็นประกายที่ทิ้งตัวลงมาบนแขนของเขา ก่อนหัวเราะเบา ๆ แล้วถาม