เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56
สุดท้าย จี้หวยเซียงก็เดินเลือกซื้อของอยู่ด้านหน้า ส่วนกู้อู๋จิ่นเข็นรถที่บรรทุกนมหกลังตามหลังเธอ
ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความลังเล เขาถามอย่างจริงจังว่า “แค่หกลังเอง ไม่พอให้ฉันดื่มวันละสามกล่องด้วยซ้ำ เซียงเซียง ให้ฉันสั่งคนมาซื้อนมทั้งหมดที่นี่แล้วขนกลับบ้านดีไหม?”
จี้หวยเซียงตกใจจนรีบหันกลับมา เธอพยายามเกลี้ยกล่อมเขา “เด็กดี ดื่มหมดแล้วค่อยซื้อใหม่นะคะ อีกอย่าง ในตู้เย็นก็ไม่มีที่เก็บมากขนาดนั้น ซื้อเยอะเกินไปก็เสียของเปล่า ๆ”
เมื่อเห็นชายหนุ่มกระตือรือร้น ดวงตาดำสนิทเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับอยากกวาดซื้อนมทั้งหมดกลับบ้าน เธอก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา
“จะเสียของได้ยังไง?”
กู้อู๋จิ่นเหลือบมองเธอด้วยสายตาที่อ่านความหมายไม่ออก ใช้ปลายลิ้นดุนฟัน ก่อนลดเสียงลงเล็กน้อย
“ได้ยินว่าการแช่น้ำนมดีมากนะ เซียงเซียง เราแช่ด้วยกันก็ได้ แบบนี้นมก็ไม่เสียเปล่าแล้ว”
ผิวของจี้หวยเซียงเดิมทีก็ขาวเปล่งปลั่งอยู่แล้ว หากได้แช่อยู่ในอ่างที่เต็มไปด้วยน้ำนมสีขาว ผิวเนียนละเอียด ขาวผ่อง และนุ่มลื่นของเธอคงแทบกลืนเป็นเนื้อเดียวกับน้ำนม...