เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44
กู้อู๋จิ่นเม้มริมฝีปากบางแน่น ก้มหน้ามองเด็กสาวตรงหน้า ใบหน้าขาวราวหิมะของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แม้ถูกเขาดันให้ชิดประตู เธอก็ยังไม่รู้สึกประหม่าแม้แต่น้อย ถึงกับถามว่าเขากำลังจะจูบเธอหรือเปล่า
หึ ดูเหมือนที่ผ่านมาเขาจะอดกลั้นมากเกินไป เธอถึงไม่รู้ว่าการยั่วเขาแบบนี้จะมีผลตามมาอย่างไร
ชายหนุ่มเม้มริมฝีปาก ทำให้ไฝสีดำเม็ดเล็กตรงมุมริมฝีปากล่างปรากฏชัดขึ้น
แย่แล้ว! แย่แล้ว!
ดวงตาของจี้หวยเซียงเป็นประกาย เธอจ้องไฝสีดำเม็ดเล็กแสนน่ารักนั้นไม่วางตา รู้สึกราวกับมีอุ้งเท้าแมวมาเกาหัวใจเบา ๆ จนคันยุบยิบ อยากจูบสักที อยากกัดสักคำเหลือเกิน
เธอใช้ปลายเท้าเตะรองเท้าสีดำของชายหนุ่มเบา ๆ ก่อนยื่นแขนโอบเอวแข็งแรงของเขา เมื่อสัมผัสได้ว่ากล้ามเนื้อบริเวณเอวของอีกฝ่ายเกร็งแน่น ดวงตาของเธอก็กะพริบปริบ ๆ
“จิ่นจิ่น?”
กู้อู๋จิ่นโน้มตัวลงเล็กน้อย ยื่นแขนทั้งสองอุ้มเด็กสาวที่เอาแต่ยั่วเขาขึ้นมา แล้วเดินตรงไปยังเตียงใหญ่ ก่อนวางเธอลงบนเตียงสีขาวด้วยมือข้างเดียว
เส้นผมยาวสีดำสนิทแผ่กระจายออกทันที ใบหน้าขาวของจี้หวยเซียงเต็มไปด้วยความงุนงง