เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40
เมื่อจี้หวยเซียงหาห้องพักของตัวเองเจอและกำลังจะเปิดประตู เธอก็พบว่าเว่ยหยวนเฮ่อหยุดยืนอยู่หน้าห้องข้าง ๆ
เว่ยหยวนเฮ่อหันหน้ามาทางเธอ พลางโบกคีย์การ์ดในมือ
“ถ้าอย่างนั้นฉันเข้าห้องก่อนนะ คืนนี้อยากออกไปกินข้าวด้วยกันไหม? ฉันรู้จักร้านไก่ร้านหนึ่งในเมืองบีที่มีชื่อเสียงมาก”
“ขอบคุณค่ะรุ่นพี่เว่ย แต่ไม่เป็นไรค่ะ ข้างนอกหนาวเกินไป ฉันกินที่โรงแรมดีกว่า”
เธอไม่กลัวฤดูร้อนที่อากาศร้อนจัด แต่กลับกลัวฤดูหนาวมาก โดยเฉพาะฤดูหนาวที่มีลมเย็นพัดแรง แค่คิดก็หนาวจนตัวสั่นแล้ว
“ก็ได้”
เว่ยหยวนเฮ่อรู้สึกเสียดายเล็กน้อย แต่เมื่อนึกว่ายังต้องอยู่แข่งขันที่เมืองบีอีกหลายวัน เขาจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ
การแข่งขันปรุงน้ำหอมจะเริ่มขึ้นในอีกสองวัน จี้หวยเซียงจึงยังมีเวลาพักผ่อนอยู่ที่โรงแรมหนึ่งวัน
สำหรับชาวเมืองบี อากาศหนาวที่มีลมเย็นพัดแบบนี้เป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับจี้หวยเซียงที่กลัวหนาว มันกลับเป็นสิ่งที่เธอเกลียดมาก