กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38
กู้อู๋จิ่นขับรถออกจากมหาวิทยาลัยเอส ก่อนกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์
จี้หวยเซียงเอาแต่หันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง ริมฝีปากแดงเม้มเป็นเส้นตรง เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังโกรธ
“ลงรถเถอะ” กู้อู๋จิ่นจอดรถเรียบร้อยแล้วปลดเข็มขัดนิรภัย
จี้หวยเซียงหันมามองเขา
ผู้ชายคนนี้ใจร้ายจริง ๆ เมื่อครู่เธออุตส่าห์ขอให้เขากอด แต่อีกฝ่ายกลับไม่พูดอะไรสักคำ ทำเหมือนไม่เห็น แล้วสตาร์ตรถขับออกมาอย่างใจเย็น
ดวงตาดำขลับตัดกับตาขาวของเด็กสาวใสกระจ่างชวนมอง มีประกายชุ่มชื้นเจืออยู่หลายส่วน ดูน้อยใจเหลือเกิน
กู้อู๋จิ่นขยับปลายนิ้วเล็กน้อย กระแอมอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ก่อนใช้มือตบต้นขาตัวเองเบา ๆ
“คุณตบตัวเองทำไมคะ?”
“มานี่” กู้อู๋จิ่นมองเธอ ขนตาดำหนาสั่นไหวเล็กน้อย “ไม่อยากให้กอดแล้วเหรอ?”