เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34
ในอากาศมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยอยู่
ตอนนี้เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อากาศเย็นสบายเล็กน้อย ภายในห้องจึงไม่ได้เปิดเครื่องปรับอากาศ เพียงเปิดหน้าต่างให้อากาศถ่ายเท อุณหภูมิก็กำลังสบาย
กล้ามเนื้อบนร่างกู้อู๋จิ่นเกร็งแน่น โดยเฉพาะแขนข้างที่ถูกจี้หวยเซียงสัมผัส แข็งราวกับก้อนหิน ทั้งแน่นและร้อนผ่าว
“ฉันใส่เอง”
กู้อู๋จิ่นก้มหน้ามองจี้หวยเซียงที่กำลังถือเสื้อผ้าเตรียมคลุมลงบนตัวเขา
“ฉันจะช่วยคุณใส่ค่ะ”
จี้หวยเซียงยืนอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม เงยหน้าขึ้นมองเขา
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอีกฝ่ายไม่ได้สวมเสื้อหรือเปล่า จึงเผยให้เห็นกล้ามเนื้อทั่วร่างที่ชวนให้มองอย่างหลงใหล
เธอรู้สึกว่ากู้อู๋จิ่นในเวลานี้ไม่มีความเขินอายแบบหนุ่มน้อยเหมือนที่ผ่านมา แต่กลับเต็มไปด้วยเสน่ห์ของผู้ชาย และความเป็นชายที่แผ่ออกมาจากทั่วร่าง