เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32
กู้ลวี่วางตะเกียบลงแล้วส่ายหน้า สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดใจ
“อาจิ่น นี่นายมองพี่ชายตัวเองแบบนี้เหรอ?”
กู้อู๋จิ่นจ้องมองเขาด้วยแววตาลุ่มลึก ริมฝีปากบางเม้มแน่น
“ผู้หญิงที่พี่หามาให้นายทุกคนล้วนผ่านการตรวจสอบและคัดเลือกมาแล้วทั้งนั้น ภูมิหลังดี ไม่มีประวัติเสื่อมเสีย สะอาดสะอ้าน หน้าตาสวย และไม่มีทางก่อเรื่องยุ่งยาก พี่อุตส่าห์หวังดีกับนายขนาดนี้ แต่นายกลับดูถูกความตั้งใจของพี่อย่างนั้นเหรอ?”
กู้ลวี่ขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ
“หลังจากพ่อแม่เสียไป ไม่ว่านายอยากได้อะไร พี่ก็หามาให้ทุกอย่าง ตามใจนายถึงขนาดนี้ ยังมีอะไรที่นายไม่พอใจอีก?”
สายตาของกู้อู๋จิ่นเลื่อนไปหยุดอยู่บนเนื้อปลาชิ้นนั้น ขิงซอยกับต้นหอมที่โรยอยู่เต็มชิ้นทำให้เขารู้สึกรังเกียจ
เขานึกถึงตอนรับประทานอาหารกับจี้หวยเซียง
เขาเคยบอกเธอเพียงครั้งเดียวตอนที่ทั้งสองยังไม่ได้คบกัน หลังจากนั้นทุกครั้งที่ไปกินข้าวด้วยกัน จี้หวยเซียงจะกำชับพนักงานเป็นพิเศษว่าห้ามใส่ขิงกับต้นหอมลงในอาหาร