กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27
“ร้องอีกทีสิ”
สีหน้าของกู้อู๋จิ่นไม่เปลี่ยนแปลง ดวงตาดำสนิทจ้องมองเด็กสาวที่นั่งอยู่บนพื้น แววตายิ่งหม่นลึกขึ้นเรื่อย ๆ
จี้หวยเซียงกะพริบตา ก่อนร้องอีกครั้ง
เดิมทีเสียงของเธอก็นุ่มนิ่มอ่อนหวานอยู่แล้ว ตอนนี้ยังจงใจลดเสียงให้เบาลงอีก จึงฟังดูเหมือนเสียงร้องของลูกแมวตัวน้อยอย่างยิ่ง
คางได้รูปของกู้อู๋จิ่นเกร็งแน่น น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าและค่อนข้างดุ
“ร้องอีก!”
“เหมียว...”
ทันใดนั้น มือใหญ่ของชายหนุ่มก็เชยคางจี้หวยเซียงขึ้น นิ้วมือเรียวยาวที่เห็นข้อนิ้วชัดเจนเขี่ยกระดิ่งบนลำคอขาวผ่องของเธอเบา ๆ จนเกิดเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง
แก้มขาวเนียนของจี้หวยเซียงแดงระเรื่อ ทั้งร้อนทั้งผ่าว