เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5
เช้าวันเสาร์ ท้องฟ้าสว่างตั้งแต่เช้าตรู่ บริเวณด้านหน้าและด้านหลังหอพักเต็มไปด้วยพื้นที่สีเขียว มีต้นการบูรปลูกอยู่มากมาย เมื่อลมอ่อน ๆ ในฤดูร้อนพัดผ่าน กลิ่นหอมจาง ๆ ก็ลอยเข้ามาภายในห้อง ทำให้รู้สึกสดชื่นและอารมณ์ดี
บริเวณเทียนหย่าหมิงหยวนเป็นย่านบ้านพักตากอากาศของคนร่ำรวย ตั้งอยู่ค่อนข้างห่างไกลจนไม่มีรถประจำทางผ่าน จี้หวยเซียงจึงนั่งรถแท็กซี่มาลงหน้าประตูเหล็กของบ้านหลังหนึ่ง ก่อนกดกริ่งเรียก
“คุณจี้ใช่ไหมคะ? คุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงรออยู่แล้ว เชิญตามฉันเข้ามาเลยค่ะ”
ผู้ที่ออกมาเปิดประตูคือป้าเฝิง แม่บ้านของตระกูลเสิ่น
“ใช่ค่ะ รบกวนด้วยนะคะ”
จากประตูเหล็กไปจนถึงทางเข้าตัวบ้านยังมีระยะทางอีกช่วงหนึ่ง สองข้างทางปลูกดอกไม้พันธุ์หายากไว้มากมาย ดอกไม้สีสันสดใสเบ่งบานเป็นกลุ่มเป็นช่อ ท่ามกลางสนามหญ้าสีเขียวอ่อน งดงามราวกับทะเลดอกไม้
ภายในบ้านพัก ห้องรับแขกกว้างขวางตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้แดงที่ผ่านการคัดสรรและแกะสลักอย่างประณีต บรรยากาศงดงามแบบโบราณ ทำให้มองออกได้ทันทีว่าเป็นตระกูลเก่าแก่ที่มีฐานะมั่นคง
“คุณผู้ชาย คุณผู้หญิง คุณจี้มาแล้วค่ะ”
ป้าเฝิงพาจี้หวยเซียงมาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณย่าเสิ่น