กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3
ห้องพักที่ได้รับการจัดสรรยังคงเหมือนเดิม เป็นห้องหมายเลข 329
ประตูห้องพักเปิดอยู่แล้ว
“สวัสดี! ในที่สุดก็มีคนมาเสียที ฉันนึกว่าตัวเองมาเร็วเกินไปซะอีก”
เมื่อเห็นประตูถูกผลักเปิด เด็กสาวที่เก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วก็ทักทายจี้หวยเซียงอย่างกระตือรือร้น
“ฉันชื่อหลินเสี่ยวเสวียน แล้วเธอล่ะ?”
จี้หวยเซียงเดินไปยังเตียงด้านใน ก่อนวางกระเป๋าเดินทางลง
“จี้หวยเซียง”
“เธอมารายงานตัวคนเดียวเหรอ? แล้วพ่อแม่ล่ะ?”
หลินเสี่ยวเสวียนเหลือบมองออกไปนอกประตู