บทที่ 548: มู่น้อยจอมเปิ่น ลุยเลย!

บทที่ 548: มู่น้อยจอมเปิ่น ลุยเลย!

“นายเป็นคนเดียวอะไรนะ?”

เสียงเย็นชาของอันซูเหยาดังเปรี้ยงขึ้นข้างหูเขาโดยไม่ทันตั้งตัว จนเถี่ยเชียวสะดุ้งโหยงไปทั้งร่าง

เขารีบตีหน้าขรึม ฝืนทำเสียงแข็งตอบกลับไปว่า

“ฉันคือคนเดียวในโลกที่ชอบทำความสะอาด!”

หลังได้ยินคำตอบ อันซูเหยาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่ริมฝีปากของเธอกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ อย่างเงียบเชียบ

หลินมู่เห็นการหยอกล้อเล็กๆ น้อยๆ ของทั้งสี่คนตลอดทุกจังหวะ

เขาไม่คิดเลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างกู้ชางกับอวี๋หนิงจะคืบหน้าเร็วขนาดนี้ เรื่องนี้ทำให้เขาค่อนข้างประหลาดใจ

จนกระทั่งสี่ทุ่ม

ทุกคนดื่มกินกันจนอิ่มหนำแล้วจึงพากันออกจากตำหนักไป