กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 544: สามีจ๋า~ ขอกอดหน่อย~
ทันทีที่เขาพูดจบ
มือเรียวงามที่เย็นนิดๆ ข้างหนึ่งก็วางลงบนไหล่ของเขา
อันซูเหยาหันหน้าไปมองหลินมู่แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า
“คนนี้ฉันจะพาตัวไป”
เธอหยุดไปหนึ่งวินาที ก่อนพูดเสริมว่า
“ไม่ต้องห่วง ฉันจะทำให้เขายังมีชีวิตอยู่”
ก่อนที่เถี่ยเชียวจะเปิดปากโต้แย้งด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ หลินมู่ก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน
“ฝากพี่ชายของฉันด้วยนะ ไม่ต้องรีบส่งเขากลับมาก็ได้”
เถี่ยเชียวเบิกตากว้างทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงงและไม่อยากเชื่อ