กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 540: ฉันเป็นเด็กดี ฉันจะเชื่อฟัง
ทันทีที่พูดจบ
เธอก็เบะปากน้อยๆ หันไปทางพ่อแม่ ยื่นมือไปเขย่าแขนเนี่ยนชิงหย่าเบาๆ พลางกำชับว่า
“พ่อ แม่ ห้ามรังแกหลินมู่นะ เวลาพูดก็ต้องพูดกับหลินมู่อย่างอ่อนโยนเหมือนที่พูดกับหนู เข้าใจไหม?”
ซูวั่งหยวนกับเนี่ยนชิงหย่ามองหน้ากัน แววตาเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่อยากจะเชื่อ
แถมยังมีความอิจฉาที่ปิดไม่มิดอยู่นิดๆ
เพราะแม้แต่ตอนที่พวกเขาต้องรับมือกับลูกสาวที่สูญเสียความทรงจำ
พวกเขาก็ยังต้องย้ำแล้วก็ย้ำอีกว่าตัวเองเป็นพ่อแม่แท้ๆ ของเธอ
แต่พอเป็นไอ้หนูนี่ ลูกสาวของพวกเขากลับกลายเป็นพวกคลั่งรักที่สูญเสียความทรงจำไปแล้วทันทีเลยเนี่ยนะ?
มันสมเหตุสมผลตรงไหน?