บทที่ 538: รู้สิ นายคือผู้ชายของฉัน

บทที่ 538: รู้สิ นายคือผู้ชายของฉัน

ในจังหวะที่ดอกบัวสีเลือดกำลังจะกลืนเขาเข้าไปทั้งตัว ดอกบัวสีเลือดอันชั่วร้ายกลับระเบิดแตกสลายกลายเป็นความว่างเปล่า

เมื่อเห็นดอกบัวสีเลือดถูกทำลายลงในพริบตา

ความตกใจในใจของซูเนี่ยนเหอพลันพลุ่งพล่านขึ้นมา พร้อมกับกลิ่นอายอันน่าสะพรึงของระดับแปดขั้นสูงที่ระเบิดออกจากร่างเธอ

ปีกขนาดยักษ์คู่หนึ่งพลันกางออกด้านหลังเธอ ปีกซ้ายแดงฉานราวเปลวเพลิงลุกโชน ส่วนปีกขวาสีทองเจิดจ้าราวดวงอาทิตย์อันเจิดจ้า

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงที่แผ่กวาดออกไปพลันกวาดผ่านส่วนลึกของพระราชวังทั้งแห่ง

เงาร่างกว่าสิบสายที่มีกลิ่นอายแข็งแกร่งต่างลืมตาขึ้นพร้อมกัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงและสงสัย