บทที่ 522: ส่วนเรื่องที่ทำไมถึงโทษนาย ก็เดาเอาเองแล้วกัน!

บทที่ 522: ส่วนเรื่องที่ทำไมถึงโทษนาย ก็เดาเอาเองแล้วกัน!

“ใส่ใจที่สุด?”

ซูเนี่ยนเหอทวนคำเหล่านั้นซ้ำด้วยสีหน้าเหม่อลอย

ในตอนนั้นเอง เธอก็เริ่มพยายามนึกถึงบางอย่างอย่างหนักอีกครั้ง

แต่ในวินาทีถัดมา ความเจ็บแปลบอย่างรุนแรงก็แผ่ซ่านไปทั่วศีรษะในพริบตา พร้อมเสียง “หึ่ง”

ความเจ็บปวดทำให้คิ้วเรียวงามของเธอขมวดแน่น มือเรียวงามยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะทุบศีรษะที่กำลังปวดเบาๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เมื่อเห็นเช่นนั้น เนี่ยนชิงหย่าก็ใจหายวาบ

เธอรีบยื่นมือทั้งสองข้างไปวางเบาๆ บนขมับของลูกสาว

จากนั้นค่อยๆ นวดคลายให้เธออย่างแผ่วเบาและนุ่มนวล

จนกระทั่งสีหน้าของซูเนี่ยนเหอกลับมาสงบนิ่งอย่างสมบูรณ์