กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 518: พี่ขอร้องล่ะเพื่อน! ถ้ายังซัดฉันต่อ ฉันได้กลายเป็นลูกข่างจริงๆ แน่!
เถี่ยเชียวเชิดคางขึ้นอย่างภูมิใจ แถมยังชูนิ้วโป้งให้ตัวเองพลางยิ้มกว้างอย่างหยิ่งผยอง
“นี่แหละพรสวรรค์ที่แท้จริง!”
“ก่อนหน้านี้นายมักจะกดฉันไว้ได้เล็กน้อย แต่ต่อจากนี้ไป ท่านปู่พลั่วจะคอยปกป้องพวกนายเอง!”
หลินมู่ค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียง แววตาแฝงความนัย ก่อนเอ่ยขึ้นว่า
“เถี่ยเชียว นายเคยรู้สึกไหมว่าการถูกฟาดจนปลิวเหมือนลูกข่างมันเป็นยังไง?”
“โอ้โห?”
พอได้ยิน เถี่ยเชียวก็หัวเราะออกมาทันที ดวงตาเต็มไปด้วยแววขบขัน เขาเลิกคิ้วพลางเสริมว่า
“เพื่อน ฟังจากที่นายพูด นายอยากถูกฟาดจนปลิวเหมือนลูกข่างงั้นเหรอ?”