กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 509: เงินสองหมื่นนี่ ถือว่าเป็นบทเรียนสำหรับนายก็แล้วกัน
หลินเหยี่ยลองเอ่ยถามหยั่งเชิง
“ภรรยาจ๋า ถนนเส้นนี้เราเดินมาจนสุดแล้ว เอาอย่างนี้ไหม...”
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ
ดวงตาคู่งามของเจียงซูหว่านพลันเป็นประกาย เธอยกมือชี้ไปทางร้านเหล้าเก่าๆ ที่อยู่ไกลออกไป ก่อนตัดบทเขาตรงๆ
“สามีจ๋า ดูสิ ตรงนั้นยังมีร้านเหล้าเล็กๆ เปิดอยู่เลย เราไปเอาสุรามาอีกสองไหกันเถอะ พอตกค่ำ เรามาจิบกันสักสองจอกก่อน แล้วค่อย...”
พอพูดถึงคำสุดท้าย เสียงของเจียงซูหว่านก็เบาลงเรื่อยๆ แก้มขาวเนียนของเธอค่อยๆ แต้มด้วยสีชมพูแห่งความเขินอาย
หลินเหยี่ยได้ยินแล้วก็ยิ้มหน้าบาน พยักหน้ารัวๆ
“ดีเลย! ต้องเอามาหลายๆ ไหหน่อย!”