กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 507: โทษทีนะ ฉันจะยิ้มรับแล้วปล่อยผ่านไป
“ตึกๆๆ—”
ในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูเบาๆ ก็ดังเข้าหูเถี่ยเชียวอีกครั้ง
เถี่ยเชียวขมวดคิ้วแน่น ก่อนตะโกนไปทางประตูอย่างรำคาญว่า
“แม่งเอ๊ย! ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ต้องการบริการอะไรทั้งนั้น ยังไม่เลิกกันอีกเหรอ?”
ด้านนอกประตู เสียงของเสี่ยวลวี่ดังลอดผ่านบานประตูเข้ามาอย่างแผ่วเบา
“คุณลูกค้า เสี่ยวลวี่เข้าไปคุยข้างในได้ไหม?”
สีหน้าของเถี่ยเชียวยิ่งหงุดหงิด เขาตอบเสียงเย็นเพียงคำเดียวว่า
“เข้ามา!”
ประตูห้องถูกผลักเปิดออกเบาๆ