กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 502: พวกนายจะขวางฉันเหรอ?
“เดี๋ยวก่อน”
คำพูดกะทันหันของเถี่ยเชียวทำให้สีหน้าของทุกคนชะงักไปอีกครั้ง
จากนั้นเถี่ยเชียวก็ถามด้วยสีหน้าสงสัย
“พวกเรามีเงินไหม?”
พอได้ยินแบบนั้น ลวี่ผิงกับจางหวยก็ลอบถอนหายใจพร้อมกัน
“ต้องมีอยู่แล้วสิ!”
ระหว่างพูด ลวี่ผิงก็ล้วงทองคำแท่งเล็ก ๆ ที่เปล่งประกายออกจากกระเป๋า ก่อนยิ้มเสริมว่า
“หัวหน้าฟาง ทองคำใช้เป็นเงินได้ทุกที่นั่นแหละ!”
จางหวยเองก็รีบหยิบทองคำแท่งเล็ก ๆ ออกมาหลายแท่ง แล้วแสยะยิ้มพูดว่า