บทที่ 490: ถ้าการโม้ต้องเสียภาษี ต่อให้บ้านเรามีเงินเยอะแค่ไหนก็คงไม่พอให้นายโม้หรอก

บทที่ 490: ถ้าการโม้ต้องเสียภาษี ต่อให้บ้านเรามีเงินเยอะแค่ไหนก็คงไม่พอให้นายโม้หรอก

พูดจบ เขาก็เสริมด้วยรอยยิ้มบางๆ ว่า

“ฉันเดาว่าพอฟื้นขึ้นมา พวกเขาคงอยากลองดูทันทีว่าร้านนวดเท้าในอาณาจักรใต้ทะเลกับร้านนวดเท้าบนแผ่นดินใหญ่ต่างกันยังไง”

ชิงเฮ่อหัวเราะเบาๆ “พี่กู้ คุณยังไม่ค่อยเข้าใจพวกเขาเท่าไหร่”

พูดจบ เขาก็หันไปมองหลินมู่ที่ยังหมดสติอยู่ สีหน้าพลันเต็มไปด้วยความกังวล

ภาพประมุขศาลถูกแทงทะลุหัวใจยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขา

สุดท้าย เขาทำได้เพียงปลอบใจตัวเองว่า ตัวเขาหมดสติไปก่อนแล้ว ภาพนั้นคงเป็นเพียงภาพหลอนที่เกิดขึ้นตอนหมดสติ

เพราะยังไงหัวใจของคนเราจะฟื้นฟูกลับมาเองได้ยังไงกัน

…

ในเวลาเดียวกัน