กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 482: พวกเรากำลังจะออกไปแล้ว!
ในเวลาเดียวกัน
เหนือซากปรักหักพังแห่งหนึ่งในเมืองเจียงเฉิง
บุรุษในชุดดำกำลังใช้กระบี่ยาวสีเลือดค้ำร่าง พิงก้อนหินยักษ์ที่แตกร้าวอยู่ครึ่งหนึ่ง
ทั่วร่างของเขาเต็มไปด้วยบาดแผลเป็นรูนับไม่ถ้วน ซึ่งมีปราณมารพลุ่งพล่านอยู่ภายใน เลือดอุ่นๆ ไหลทะลักออกมาไม่หยุด จนย้อมเศษหินใต้เท้าเป็นสีแดงฉาน
หานจิ้นใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายเงยหน้ามองท้องฟ้า เสียงของเขาแผ่วเบาราวกับเปลวเทียนที่ใกล้ดับมอด
“เฉียวลู่... จวงสวิน... เสี่ยวเหย่... ที่เหลือ... ฝากพวกนายด้วย...”
สิ้นเสียง
จิตสำนึกของเขาจมดิ่งสู่ความมืดมิดไร้ขอบเขตอย่างสมบูรณ์ ลมหายใจแห่งชีวิตดับสูญไปจนหมดสิ้น
เหนือซากปรักหักพังแห่งหนึ่งในเมืองเซิ่งจิง