กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 480: ผู้ชายตระกูลหลินของเรานี่ นิสัยเหมือนกันหมดเลยจริงๆ...
ซูเนี่ยนเหอร้องอุทาน รีบยื่นมือไปรับร่างของหลินมู่ไว้อย่างมั่นคง
จากนั้นเธอก็ค่อยๆ นั่งลงบนซากปรักหักพัง ให้แผ่นหลังของหลินมู่พิงอยู่ในอ้อมแขนของเธออย่างมั่นคง
“แค่กๆ...”
หลังจากไออย่างรุนแรงสองครั้ง เลือดสีแดงสดสองคำก็พุ่งทะลักออกจากปากของหลินมู่
เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบดวงตางดงามที่เต็มไปด้วยความกังวลของซูเนี่ยนเหอ ก่อนปลอบเธอว่า
“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เป็นไร”
หลินเหยี่ยมองภาพที่ทั้งสองพึ่งพิงกันอยู่ ก็อดยิ้มกว้างไม่ได้