กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 475: ทำไมทุกครั้งคนที่โดนหลอกถึงต้องเป็นฉันด้วย?
“อื้ม! แม่ เสี่ยวเมิ่งจะต้องเป็นให้ได้!”
เด็กหญิงกำหมัดเล็ก ๆ แน่น น้ำเสียงยิ่งแน่วแน่ขึ้นเรื่อย ๆ
เปลวไฟแห่งการปกป้องอันร้อนระอุได้หยั่งรากลงในใจของเธออย่างเงียบ ๆ แล้ว
“ฟึ่บ——!”
ในชั่วขณะที่ใบหน้าของสองแม่ลูกกำลังเปื้อนรอยยิ้มแห่งความคาดหวังต่ออนาคต
แสงเย็นเยียบสายหนึ่งพลันพาดผ่านตรงหน้า!
เลือดสีแดงสดพุ่งทะลักออกจากลำคอของสองแม่ลูกพร้อมกัน
ร่างของพวกเธอถูกผ่าออกเป็นสองซีกพร้อมกัน ก่อนจะล้มลงบนซากปรักหักพังอันเย็นเยียบ
“เผ่ามนุษย์นี่ช่างเป็นเผ่าพันธุ์ที่ชอบเพ้อฝันจริง ๆ”