กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 472: เฮ่อเป่าเป่าเป็นคนที่ว่าง่ายที่สุดในโลก
จวงสวินได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ จางหาย ดวงตาสีดำสนิทพลันล้ำลึกขึ้น
“เสี่ยวเหย่ ไอ้เศษสวะที่ถือจอบนั่นฝากนายจัดการด้วย”
สิ้นเสียง
เขาพลิกข้อมือ สะบัดพัดพับในมือฟาดขึ้นไปกลางอากาศอย่างแรงจนเกิดเสียง ‘ฟึ่บ!’
พลังมหาศาลที่บดขยี้ทุกสิ่งระเบิดออกมาในพริบตา ค่ายกลสังหารไร้เทียมทานที่ครอบคลุมทั่วทั้งสนามรบก่อตัวขึ้นทันที!
ส่วนหลินเหยี่ยแหงนหน้าดูดบุหรี่ที่ไหม้จนหมดมวน ก่อนดีดก้นบุหรี่ทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ
ข้อนิ้วของเขาลั่นกรอบแกรบ ปราณสีดำเข้มพลันพลุ่งพล่านออกมาจากกำปั้น
“ครืน——!”
เสียงปะทะที่ดังสนั่นจนหูอื้อระเบิดขึ้นฉับพลัน!