กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 447: เฮ่อเป่าเป่า ต่อจากนี้ฝากตัวด้วยนะ~
“เอ่อ... เรื่องก็เป็นแบบนี้แหละ... เพราะงั้นนี่ถือเป็นคำสั่งที่ประมุขศาลมอบให้ผม ผมก็ยังต้องบันทึกไว้...”
ชิงเฮ่อเกาท้ายทอยพลางอธิบายอย่างซื่อๆ
แต่พูดยังไม่ทันจบ ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที
เพราะชิงอวี่เข้ามาแนบชิดกับตัวเขาเสียแล้ว
ลมหายใจอุ่นๆ รินรดลงบนแก้มของเขาโดยตรง
ใบหน้าของชิงเฮ่อแดงก่ำในพริบตา แม้แต่จังหวะหายใจก็รวนไปหมดจนเสียงสั่นเครือขณะพูดว่า:
“ชิงอวี่... นี่เราอยู่ในห้างนะ...”
ชิงอวี่ยกยิ้มบางๆ ที่มุมปากขึ้นมา “ชิงเฮ่อ เอาโทรศัพท์มาให้ฉัน”
“หา?”