บทที่ 437: จักรพรรดิแห่งเซี่ย

บทที่ 437: จักรพรรดิแห่งเซี่ย

สิ้นเสียงพูด

หลินเย่าก้าวเท้าเบาๆ เพียงก้าวเดียว ร่างก็ข้ามระยะทางไกลราวห้าสิบกิโลเมตรในพริบตา

สายลมพัดชายเสื้อคลุมเปื้อนเลือดของเขาพลิ้วไหว แววแน่วแน่ผุดขึ้นในดวงตา

“ฉันต้องไปเห็นฉากสุดท้ายของโลกนี้ด้วยตาตัวเอง”

“ต่อให้เป็นเขตแดนมายา ฉันก็มีวิธีเรียกคืนความทรงจำของเขตแดนมายาได้ในสักวันหนึ่ง ขอแค่ตามหา ‘สิ่งนั้น’ ให้พบก่อนที่โลกจะสลายไป”

เขาชะงักฝีเท้าเล็กน้อย

เขาหันกลับไปมองค่ายกลที่สะกดข่มภูเขาและสายน้ำนับพันกิโลเมตรด้านหลัง แสงเทพเก่าแก่ไหลเวียนอยู่ภายใน ก่อนจะแค่นหัวเราะเบาๆ

“ในเมื่อโลกนี้เป็นเพียงเรื่องลวง ฉันก็ไม่มีเหตุผลต้องเฝ้าคุ้มครองอีกแล้ว”

จังหวะนั้นเอง