กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 430: ล้อเล่นอะไรเนี่ย! นั่นพ่อจริงๆ เหรอ!?
“เฮ้อ... งานดีๆ บนโลกนี้ย่อมปรากฏต่อหน้าคนที่คู่ควร จะมาถึงคิวนายได้ยังไงกัน”
“แต่กลับมาก็ดีแล้ว ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปทั้งชีวิต แค่นี้ก็ถือว่าเป็นผู้ชนะในชีวิตแล้ว”
“รอให้นายปรับสภาพจิตใจจนมั่นคงเต็มที่ก่อน เดี๋ยวพ่อจะพานายไปเล่นอะไรใหญ่ๆ”
“จะได้เปิดหูเปิดตาให้รู้ว่าโลกที่แท้จริงเป็นยังไง”
ขณะเดียวกัน
บนดาดฟ้าของอาคารสูงที่อยู่ห่างออกไปร้อยเมตร
ร่างหนึ่งในชุดลำลองสีดำ สวมรองเท้าสีขาว กำลังยืนนิ่งอยู่ริมดาดฟ้า
หลินมู่ล้วงมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋าตามสบาย สายตาจับจ้องเงาร่างของหลินเหยี่ยที่กำลังเดินเอื่อยอยู่ไกลๆ พลางพึมพำเบาๆ