บทที่ 408: ฉันจะไปตึกอู๋เนี่ยนเพื่อสารภาพรักกับใครคนหนึ่ง

บทที่ 408: ฉันจะไปตึกอู๋เนี่ยนเพื่อสารภาพรักกับใครคนหนึ่ง

วินาทีถัดมา

หางตาของเขาเหลือบไปเห็นใบหน้าของชิงอวี่ที่กำลังสูดกลิ่นหอมของดอกไม้ด้วยสีหน้าเบิกบาน มุมปากจึงยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เขาลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก พลางคิดในใจว่า

อย่างน้อยสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดก็ยังไม่เกิดขึ้น แค่นี้ก็นับว่าโชคดีมากแล้ว

เขารู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่า ตั้งแต่การประชุมในห้องประชุมเมื่อเช้านี้ ประมุขศาลก็เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

แต่การเปลี่ยนแปลงนั้นกลับอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ยาก

เขาเลิกคิดเรื่องนี้ต่อ แล้วปล่อยให้แรงกระตุ้นในใจนำทาง ราวกับจู่ๆ ก็รวบรวมความกล้าขึ้นมาได้ทั้งหมด